hamsiii

Sen büyüt bu filizleri budanan yazgısız umutları,
Etini kemiğini bembeyaz talihiyle bürüsün,
Kanla kararmış gökyüzünün son incileri.
Bir ayna paslanmış, bir bebe pislenmiş,
Kimin umrunda ki, milletin haykırma nağmeleri.
Zemheri karanlık içinde yıllanmış bir meşe,
Belki de güneşin her gün doğuşu gibi istikrarlı,
Sevgiyle üreten bir varlık ol nihayetinde.