hamsiii

Deniz kokusuyla merdivenleri çıkıyor,
Bileklerinden süzülen dağ çiçekleri,
Gözlerinde pamuktan top bir bulut,
Arıyor belli belirsiz küçük bir evi.

Papatyalar büyümüş bukleli saçlarına,
Kan kırmızısı dudaklarının çatlağı,
Bir sabah yelkeniyle açılıyor,
Derinde dolaşan düşlerine.

Tam da solarken güneşin benzi,
Buluyor pencereleri kapalı küçük evi,
Sahilden uzanarak gelen umut,
Kirpiklerinde sevinç oluyor.